۷ اشتباه رایج در نصب ایزوگام که می‌توانند باعث نفوذ آب شوند
ایزوگام برای محافظت از ساختمان در برابر نفوذ آب و رطوبت استفاده میشود؛ اما انتخاب محصول مناسب به‌تنهایی برای رسیدن به نتیجه مطلوب کافی نیست. آماده‌سازی سطح، وضعیت شیب‌بندی، اجرای دقیق اتصالات و توجه به جزئیات، در عملکرد نهایی عایق رطوبتی اهمیت دارند.
در ادامه، هفت اشتباه رایج را بررسی می‌کنیم که باید هنگام برنامه‌ریزی و اجرای عایق‌کاری به آن‌ها توجه شود.
۱. آماده‌سازی نامناسب سطح زیرکار
یکی از مراحل مهم پیش از نصب ایزوگام، بررسی و آماده‌سازی سطح زیرکار است. گردوغبار، آلودگی، بخش‌های سست و ناپایداری سطح می‌توانند بر اتصال مناسب عایق تأثیر بگذارند.
پیش از اجرا، باید شرایط بستر بررسی شود و اقدامات لازم برای تمیزکردن، ترمیم یا آماده‌سازی آن انجام گیرد. روش آماده‌سازی به جنس سطح و دستورالعمل محصول بستگی دارد.
۲. بی‌توجهی به شیب‌بندی و مسیر خروج آب
در سطوحی مانند پشتبام و تراس، مسیر حرکت و تخلیه آب اهمیت زیادی دارد. اگر شیب‌بندی نامناسب باشد یا مسیر خروج آب مسدود شود، ممکن است آب در بخش‌هایی از سطح جمع شود.
به همین دلیل، پیش از اجرای عایق باید شیب سطح و وضعیت آبروها بررسی شود. عایق‌کاری به‌تنهایی جایگزین اصلاح مشکلات اساسی شیب‌بندی و تخلیه آب نیست.
۳. انتخاب ایزوگام بدون توجه به شرایط محل اجرا
انتخاب محصول تنها بر اساس قیمت یا ظاهر آن میتواند باعث شود مشخصات ایزوگام با نیاز واقعی پروژه مطابقت نداشته باشد.
برای مثال، باید مشخص شود سطح موردنظر در معرض تابش مستقیم خورشید است یا خیر، شرایط آب‌وهوایی منطقه چگونه است و آیا سطح با آب تماس مداوم دارد. نوع روکش، دسته‌بندی اقلیمی و مشخصات فنی محصول باید با توجه به این عوامل بررسی شوند.
ایزوگام فویل‌دار، بدون فویل و طرح‌دار هرکدام ویژگی‌های ظاهری متفاوتی دارند؛ اما هیچ‌کدام را نباید بدون بررسی مشخصات فنی، برای همه کاربردها مناسب دانست.
۴. اجرای ناقص همپوشانی و درزها
در محل اتصال ورق‌های ایزوگام، اجرای صحیح همپوشانی و پیوستگی لایه عایق اهمیت زیادی دارد. درزهای ناقص یا اتصالات نامناسب می‌توانند مسیر نفوذ آب ایجاد کنند.
میزان همپوشانی و روش اتصال باید بر اساس دستورالعمل محصول و شرایط اجرا تعیین شود. همچنین لازم است در پایان کار، اتصالات و بخش‌های حساس به‌دقت بررسی شوند.
۵. بی‌توجهی به گوشه‌ها، لبه‌ها و محل عبور لوله‌ها
بخش‌هایی مانند کنج دیوار و کف، اطراف کف‌شور، محل عبور لوله‌ها و نقاط اتصال به اجزای دیگر سازه، جزئیات حساسی در عایق‌کاری هستند.
اگر این نقاط به‌درستی آماده‌سازی و آببندی نشوند، ممکن است با وجود پوشش مناسب بخش‌های اصلی سطح، همچنان احتمال نفوذ رطوبت وجود داشته باشد.
در مرحله بررسی و اجرای عایق، این نقاط باید به‌عنوان بخش‌های مستقل و حساس در نظر گرفته شوند.
۶. انتخاب روش اجرا بدون توجه به نوع بستر
همه سطوح شرایط یکسانی ندارند. سطح بتنی، بستر قدیمی دارای عایق قبلی و برخی سطوح صنعتی ممکن است به بررسی و آماده‌سازی متفاوتی نیاز داشته باشند.
پیش از انتخاب روش نصب، باید وضعیت بستر، پایداری آن، وجود پوشش قبلی و سازگاری محصول با سطح موردنظر بررسی شود. روش اجرا نیز باید با دستورالعمل سازنده و شرایط فنی پروژه مطابقت داشته باشد.
۷. بررسی‌نکردن عایق پس از پایان اجرا
پایان نصب به معنای پایان کنترل کیفیت نیست. پس از اجرا باید وضعیت درزها، لبه‌ها، نقاط اتصال و بخش‌های حساس بررسی شود تا ایرادهای قابل مشاهده شناسایی شوند.
نوع و روش آزمون نهایی به کاربرد سازه و سیستم عایق بستگی دارد. برای مثال، آزمون آببندی در استخر یا مخزن باید با روش مناسب همان سازه و با رعایت الزامات ایمنی انجام شود؛ یک روش آزمون را نمی‌توان برای تمام پروژه‌ها یکسان در نظر گرفت.
اگر ایزوگام قدیمی دچار نشتی شد، چه باید کرد؟
مشاهده رطوبت یا نشتی همیشه به این معنا نیست که تمام سطح عایق باید تعویض شود. ابتدا باید منشأ نفوذ آب و وضعیت عایق موجود بررسی شود.
در برخی موارد ممکن است ترمیم موضعی کافی باشد؛ در موارد دیگر، فرسودگی گسترده یا مشکلات زیرکار می‌توانند نیاز به بازسازی وسیع‌تر ایجاد کنند. تصمیم نهایی باید پس از بررسی وضعیت واقعی سطح گرفته شود.
جمع‌بندی
برای کاهش احتمال مشکلات عایق‌کاری، باید سه مرحله را جدی گرفت: انتخاب محصول متناسب با پروژه، آماده‌سازی صحیح زیرکار و اجرای دقیق جزئیات. هیچ‌کدام از این مراحل به‌تنهایی تضمین‌کننده عملکرد نهایی نیستند و کیفیت نتیجه به هماهنگی میان آن‌ها بستگی دارد.
فراز بام گستر ارومیه در زمینه تولید و اجرای ایزوگام و عایق‌کاری رطوبتی فعالیت می‌کند. پیش از اجرای پروژه، بررسی شرایط سطح، انتخاب محصول متناسب و توجه به جزئیات اجرایی میتواند به تصمیم‌گیری بهتر و کاهش احتمال بروز مشکلات کمک کند.
